گزارش صعودبه قله شانجان ( ۲۷۹۸ متر)

جمعه ۹۴/۱۱/۳۰

کوهنوردان حاضر:

خانم ها:

ستاری ، رستمی،بانو،اصلانی،قلعه گیر،رحیم زاده،شاهمرادی

آقایان:

حضوری ،مهندس فرازمهر،مهندس سمرقندی،حسینی،توانامنش،آقاپور،بخشی پور،خلیلی

عکاس: مهندس فرازمهر

گزارش:محمد خلیلی

زمان صعود:۴ ساعت

زمان فرود: ۳ ساعت

زمان جشن قله، ناهار،استراحت بین مسیر: ۲ ساعت

بنام خدا

ساعت ۶/۳۰ از تبریز بطرف شبستر حرکت کردیم. بعد از صرف صبحانه در پارک شانجان بطرف کوه شانجان حرکت کرده و راس ساعت ۹ صبح صعود آغاز شد.

هوا بسیار مطبوع و آفتابی بود و گهگاهی وزش اندکی باد با سرمایی کم جسم و روح مان را نوازش می داد.

با سرعتی مناسب و یکنواخت ، در صف منظم همیشگی با سرقدمی آقای توانامنش بطرف قله حرکت کردیم.

بعد از رسیدن به دره و محل معروف درختان (معمولا محل صرف صبحانه کوهنوردان) تصمیم به صعود از یال سمت چپ دره گرفتیم و ادامه مسیر دادیم.

با آمادگی خوب همنوردان و عدم برف آنچنانی در مسیرو آفتابی بودن هوا، پیش بینی می کردیم که خیلی زود قله را صعود کرده و برمی گردیم.

بعد از طی چند تپه کوچک و بزرگ و دو مرتبه استراحت ۵ دقیقه ای ، بالاخره به شیب اصلی شانجان رسیدیم. اینجا بود که با مساله ای مواجه شدیم که پیش بینی نکرده بودیم. 

شیب اصلی کوه تا پای قله ،مملو از برف بود و بدتر اینکه در اثر تابش آفتاب ، برف ها کمی نرم شده بودند و با هر قدمی که بر میداشتیم تا بالای زانو در برف فرو می رفتیم و گاها پایمان لای سنگ های زیر برف گیر می کرد و بالاجبار با کندن برف توسط کلنگ پایمان را بیرون می کشیدیم.

با این اوصاف طی مسیر تا قله واقعا سخت وطاقت فرسا بود اما با توکل به خدا و همت همنوردان به صعود ادامه دادیم .

در این مسیر کوتاه شروع شیب تا قله که واقعا توان بالایی را می طلبه ، نفرات بسته به توانایی و میزان آماده بودن پیش می رفتند و بالاخره راس ساعت ۱۳ تیم پیشرو به قله رسیدند و آخرین نفر ( اینجانب ،بعنوان نفر آخر صف ) راس ساعت ۱۳/۲۰ به دوستان که در قله مشغول شادی و عکاسی بودند ملحق  گردیدم.

با توجه به هوای مطبوع قله حدود ۶۰ دقیقه به صرف چایی، میوه و عکاسی مشغول بودیم.

ساعت ۱۴ فرود آغاز شد و بازهم فرور رفتن در برف شروع شد و تا برسیم به ابتدای شیب کلی خسته شدیم.

بعد از رسیدن به شیب ، مسیرمان را بطرف دره و محل چشمه تغییر دادیم و در ساعت ۱۶ در کنار چشمه برای صرف ناهار توقف کردیم. هوای بسیار عالی لذت ناهار خوردن در کنار چشمه پر آب را دوچندان کرد.

ساعت ۱۷ از مسیر دره ادامه فرود انجام شد و فقط با یک استراحت ۵ دقیقه ای حدود ساعت ۱۸ به ابتدای جاده خاکی رسیدیم.

نکته ای که حائز اهمیت است ، گل های جاده خاکی که صبح موقع آمدن یخزده بودن ، در اثر گرمی هوا یخشان باز شده و باعث گیر کردن چرخ های مینی بوس شدند و بیش از نیم ساعت تاخیر وتلاش بچه را موجب شد.

بعد از رسیدن به صوفیان ،آقای مهندس فرازمهر کل گروه را به بستنی خوشمزه مهمان کرده و مثل همیشه ما رو شرمنده کردند.

صعود و فرود امروز یکی از پرخاطره ترین و زیباترین برنامه هایمان شد که بخاطرش از خدای متعال سپاسگزاریم.

تشکر از سرپرستی خوب برنامه.

تشکر از همراهی خوب و عالی تک تک بچه ها علی الخصوص دوستانی که همواره با توانایی بالایشان در خدمت گروه بوده و به دیگر همنوردان هم کمک می کنند.

تشکر ویژه از جناب فرازمهر بابت زحمت زیاد برای عکاسی.

این صعود را به همه اعضاء خوب گروه یاماج که امروز حضور نداشتند و خانواده های اعضاء و کلیه همنوردان دوستار یاماج تقدیم می کنیم.

با تشکر

@khalilits

https://telegram.me/yamac